Co z dotychczasowymi umowami o pracę na czas określony?

Przypominamy, iż 22 lutego 2016 r. weszła w życie ustawa z dnia 25 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy – kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw. Wśród nowych postanowień, które wprowadzone zostały do kodeksu pracy na mocy ww. aktu warto odnotować chociażby te, które przewidują nowe zasady wypowiadania umów o pracę zawartych na czas określony.

Dotychczasowe brzmienie art. 33 kodeksu pracy pozwalało stronom zawierającym umowę o pracę na czas określony, dłuższy niż 6 miesięcy, przewidzieć dopuszczalność wcześniejszego rozwiązania tej umowy za dwutygodniowym wypowiedzeniem.

Znowelizowane przepisy kodeksu pracy zrównują w zakresie możliwości wypowiedzenia umowy o pracę zawarte na czas nieokreślony oraz umowy o prace zawarte na czas określony. Oba rodzaje umów o pracę można zatem obecnie wypowiedzieć przy zachowaniu takich samych okresów wypowiedzenia, których długość zależy od stażu pracy u danego pracodawcy.

Co zatem z dotychczasowymi umowami o pracę zawartymi na czas określony?

Wielu pracowników, którzy przed wejściem w życie nowelizacji posiadało umowy o pracę zawarte na czas określony zastanawia się zapewne czy opisane powyżej regulacje dotyczą także ich. Odpowiedź na tak postawione pytanie przynoszą przepisy zawarte w art. 14 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r.

Zgodnie z nimi, do umów o pracę na czas określony trwających w dniu wejścia w życie ustawy nowelizującej (tj. w dniu 22 lutego 2016 r.), które przed tym dniem zostały wypowiedziane, stosuje się przepisy dotychczasowe. Pracownik, którego umowa o pracę na czas określony została wypowiedziana przed dniem 22 lutego 2016 r. nie może powoływać się na postanowienia znowelizowanego kodeksu pracy.

Strony umów o pracę na czas określony zawartych na okres do 6 miesięcy albo zawartych na okres dłuższy niż 6 miesięcy, w których nie przewidziano możliwości ich rozwiązania z zachowaniem 2-tygodniowego okresu wypowiedzenia, a które to umowy obowiązywały w dalszym ciągu w dniu 22 lutego 2016 r., również nie mogą powoływać się na postanowienia znowelizowanego kodeksu pracy. W zakresie oceny dopuszczalności wypowiedzenia takich umów w dalszym ciągu stosuje się przepisy kodeksu pracy obowiązujące przed dniem 22 lutego 2016 r.

Inaczej wygląda jednak sytuacja stron umów o pracę zawartych na czas określony dłuższy niż 6 miesięcy, w których przewidziano możliwość ich rozwiązania z zachowaniem 2 tygodniowego okresu wypowiedzenia, a które to umowy obowiązują w dniu 22 lutego 2016 r. Do wypowiedzeń takich umów stosuje się już przepisy art. 36 kodeksu pracy w znowelizowanym brzmieniu (okres wypowiedzenia w takim przypadku zależeć będzie od stażu pracy u danego pracodawcy i wynosi odpowiednio 2 tygodnie, jeżeli pracownik był zatrudniony krócej niż 6 miesięcy, 1 miesiąc, jeżeli pracownik był zatrudniony co najmniej 6 miesięcy, oraz 3 miesiące, jeżeli pracownik był zatrudniony co najmniej 3 lata. )

Przepisy przejściowe wprowadzają także szczególne regulacje w zakresie ustalania okresu stosunku pracy, którego podstawą może być umowa o pracę zawarta na czas określony. Przypomnijmy, iż zgodnie ze znowelizowanymi przepisami kodeksu pracy okres zatrudnienia na podstawie umowy o pracę na czas określony, a także łączny okres zatrudnienia na podstawie umów o pracę na czas określony zawieranych między tymi samymi stronami stosunku pracy, nie może przekraczać 33 miesięcy, a łączna liczba tych umów nie może przekraczać trzech.

Do umów o pracę na czas określony, trwających w dniu 22 lutego 2016 r. stosuje się przepisy znowelizowane, jednakże do okresu zatrudnienia, o którym mowa w art. 25[1]§ 1 kodeksu pracy wlicza się okres zatrudnienia na podstawie umowy o pracę na czas określony przypadający od dnia 22 lutego 2016 r. Dodatkowo trwająca w tym dniu umowa o pracę na czas określony jest uważana za pierwszą umowę w rozumieniu znowelizowanego art. 251 kodeksu pracy albo za drugą umowę w rozumieniu tego przepisu, jeżeli została zawarta jako druga umowa w rozumieniu tego przepisu w dotychczasowym brzmieniu.

Ustawodawca usunął także inne potencjalne wątpliwości interpretacyjne, wskazując w przepisach przejściowych, iż umowa o pracę na czas określony zawarta od dnia 22 lutego 2016 r., jednakże w okresie 1 miesiąca od dnia rozwiązania drugiej umowy w rozumieniu dotychczasowego brzmienia art. 25[1] kodeksu pracy, jeżeli okres ten rozpoczął bieg przed dniem 22 lutego 2016 r. lub w tym dniu, jest uważana za umowę o pracę zawartą na czas nieokreślony. Przedstawiona reguła nie ma jednak zastosowania do umów o pracę zawartych na czas określony przed dniem 22 lutego 2016 r., jeżeli rozwiązanie takiej umowy przypada po upływie 33 miesięcy od tego dnia i stosunek pracy pracownika podlega szczególnej ochronie przed wypowiedzeniem lub rozwiązaniem umowy o pracę w okresie od 22 lutego 2016 r. do dnia upływu okresu 33 miesięcy liczonych od 22 lutego 2016 r. W takim przypadku umowa rozwiązuje się z upływem okresu, na jaki została zawarta.

Reasumując, znowelizowane przepisy kodeksu pracy mają zastosowanie także w wielu przypadkach, w których stosunek pracy na podstawie umowy o pracę na czas określony został zawarty przed 22 lutego 2016 r. Zatem zarówno pracodawcy, jak i pracownicy powinni ze szczególną troską przeanalizować zmienione przepisy kodeksu pracy oraz opisane powyżej przepisy przejściowe, tak by ustalić, które normy prawne regulują m. in. tak istotne kwestie jak te dotyczące możliwości wypowiedzenia umowy oraz długości okresu wypowiedzenia.

Prześlij komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *